مفاهیم و مبانی بلاکچین و رمزارزها

رمزارز یا کریپتوکارنسی Cryptocurrency

رمزارز یا کریپتو کارنسی یا ارز دیجیتال Crypto Currency

ارز دیجیتال یا Cryptocurrency شکل خاصی از پول دیجیتال است که بر پایه علم رمزنگاری ایجاد شده است. بیشتر ارزهای دیجیتال برای بهره‌مند شدن از ویژگی‌های اساسی مانند غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیر بودن از بلاک چین استفاده می‌کنند.

ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال به این معنی است که هیچ نهاد، گروه یا سازمانی آن‌ها را کنترل نمی‌کند.

کریپتوکارنسی‌ها را می‌توان به صورت مستقیم و بدون دخالت هرگونه واسطه‌ای در اینترنت به شخص دیگری ارسال کرد. یعنی برای ارسال ارزهای دیجیتال به یکدیگر نیازی به افتتاح حساب بانکی، استفاده از خدمات بانک‌ها یا هر سازمان واسطه‌ دیگری نخواهید داشت.

ارزهای دیجیتال همانند ریال و دلار پول‌هایی هستند که با سازوکار مختلفی ایجاد و توزیع می‌شوند. فرایند خلق برخی از این پول‌ها مانند بیت کوین با ماینینگ انجام می‌شود و برای تعدادی دیگر از آن‌ها، تمامی سکه‌ها از قبل به صورت استخراج شده در شبکه قرار می‌گیرند.

ارزهای دیجیتال بر روی فناوری‌ دفترکل توزیع شده ساخته‌ شده‌اند که یکی از محصولات مهم آن، فناوری بلاک چین است. بلاک چین‌های عمومی که اکثر ارزهای دیجیتال از آن استفاده می‌کنند، قابلیت مشاهده تمامی تراکنش‌ها را چه برای افرادی که در شبکه حضور دارند و چه برای افراد خارج از شبکه فراهم می‌کند.

ارز دیجیتال چیست؟

از دید بسیاری بیت کوین اولین ارز دیجیتال حقیقی است که ایده آن سال ۲۰۰۸ در وایت‌پیپر بیت کوین منتشر و اولین سکه‌های آن در سال ۲۰۰۹ استخراج شد؛ هرچند پیش از بیت کوین نیز تلاش‌های زیادی برای ساخت یک ارز دیجیتال صورت گرفته بود.

ایده شکل‌گیری ارزهای دیجیتال از دو مشکل بزرگ «اعتماد به شخص ثالث» و «دوبار خرج کردن» ریشه می‌گیرد.

هنگامی که شما از بانک‌ها برای انتقال پول و نگهداری آن استفاده می‌کنید، در واقع به آن بانک اعتماد کرده‌اید. حتی اگر کلی‌تر به ماجرا نگاه کنید، اعتماد برای پیش بردن بسیاری از کارهایتان ضروری است.

 

 

مشکل دوبار خرج کردن در سیستم‌های مالی که توسط سرورهای مرکزی با بررسی موجودی‌ها حل شده بود، جلوی افراد را از خرج کردن دوباره‌ی مقدار مشخصی پول می‌گرفت. این راهکار به صورت غیرمتمرکز در بیت کوین ارائه شد و تمامی افراد با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها می‌توانستند از تقلب کردن سایرین جلوگیری کنند.

بیت کوین به عنوان اولین پول الکترونیکی عرضه شد که توانسته بود مسئله اعتماد و دوبار خرج کردن را حل کند. دیگر نیاز نبود افراد برای انتقال و نگهداری پول به شخص، سازمان، گروه و یا بانکی اعتماد کنند.

مسئله اعتماد نیز نه تنها در انتقالات پولی، بلکه در بسیاری از امور دیگر برای انسان‌ها به یک دردسر بزرگ تبدیل شده بود. برای همین سیستم عاری از اعتمادی که بیت کوین ارائه داده بود، در سایر فعالیت‌های انسانی نیز به کار گرفته شد.

رفته رفته ارزهای دیجیتال برای حل دغدغه‌های متفاوتی به وجود آمدند. به عنوان نمونه اتریوم خود را بستری برای توسعه برنامه‌های مختلف و اجرای قراردادهای هوشمند معرفی کرد و ریپل با نگاه خوشبینانه‌ نسبت به بانک‌ها، بر روی تجدید ساختار ارتباطات بین بانکی و ارائه سیستم پرداختی پرسرعت و کم‌هزینه متمرکز شد.

امروزه توکن‌های بسیاری بر روی بستر ارزهای دیجیتالی مانند اتریوم، ایاس و ترون ساخته شده‌اند که از قدرت بلاک چین‌های اصلی برای اجرای تراکنش‌هایشان بهره می‌گیرند.

ارزهای دیجیتال چگونه کار می‌کنند؟

ارزهای دیجیتال برای اجرای تراکنش‌های خود، مدل‌های مختلفی را به کار می‌گیرند. به عنوان نمونه بیت کوین از مدل اثبات کار استفاده می‌کند که طی آن استخراج‌کنندگان یا ماینرها تراکنش‌ها را تایید می‌کنند.

این مدل‌های مختلف در بلاک چین‌ها که با نام «الگوریتم‌های اجماع» یا سازوکارهای توافق جمعی شناخته می‌شود، نحوه به اتفاق نظر رسیدن مشارکت‌کنندگان شبکه را در مورد تایید کردن یا نکردن یک تراکنش در شبکه تعیین می‌کنند.

تراکنش‌ ارزهای دیجیتال به صورت همتا به همتا (P2P) عمل می‌کند و براساس مدل استفاده شده، نیاز به واسطه‌ها را از بین می‌برند.

 

مسئولیت نظارت بر شبکه ارزهای دیجیتال و تامین امنیت آن توسط نودها تامین می‌شود. نودها در شبکه‌های مختلف به روش‌های مختلفی انتخاب می‌شوند. برای مثال در بیت کوین، استخراج‌کنندگان یا ماینرها هستند که این مسئولیت را بر عهده دارند، در ایاس و ترون درباره انتخاب این نودها رای‌گیری می‌شود و در شبکه‌های اثبات سهام، هر کسی که بخشی از سکه‌هایش را در شبکه به صورت سهام قفل کرده باشد، می‌تواند در مورد تراکنش‌ها تصمیم‌گیری کند.

ارزهای دیجیتال چه تفاوتی با پول‌های معمولی دارند؟

برخی ویژگی‌های منحصر به فرد سبب ایجاد تمایز بین ارزهای دیجیتال و پول‌های معمولی شده است. البته تمام این ویژگی‌ها در همه ارزهای دیجیتال وجود ندارد و می‌توان استثنائاتی را نیز مشاهده کرد.

اولین ویژگی ارزهای دیجیتال غیرقابل برگشت بودن تراکنش‌هاست. اگر انتقال ارز دیجیتالی را انجام دهید و تراکنش شما تایید شود، دیگر نمی‌توانید آن را برگردانید و این کار تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که گیرنده مایل به انجام این کار باشد. اما این شیوه در بانک‌ها متفاوت است. اگر شما به اشتباه پولی را به حساب شخصی دیگر انتقال داده باشید، در نهایت با پیگیری قضایی می‌توانید آن را پس بگیرید. اما اگر بیت کوین یا ارز دیجیتال دیگری را اشتباها به آدرس دیگری بفرستید، باید بیخیال آن شوید!

دومین ویژگی منحصربفرد ارزهای دیجیتال ناشناس بودن یا نیمه ناشناس بودن آن‌هاست. آدرس کیف پول‌ها که همان نقش شماره کارت یا شماره حساب را در حساب‌های بانکی دارند، شامل اطلاعات هویتی شما نمی‌شوند. این آدرس‌ها که از رشته عبارات حروف و اعداد تشکیل شده‌اند را تنها با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها و تحلیل‌های عمیق می‌توان به هویت افراد پیوند زد. البته برخی ارزهای دیجیتال پیگیرگریز و حریم خصوصی محور مانند مونرو، زی‌کش و گرین طوری طراحی‌ شده‌اند که شناسایی هویت را خیلی سخت و تقریبا غیرممکن می‌کنند.

 

 

سومین ویژگی ارزهای دیجیتال جهانی یا فرامرزی بودن آن‌هاست. ارسال پول به نقاط مختلف دنیا ممکن است با سیستم‌های فعلی تا چندین روز طول بکشد ولی ارزهای دیجیتال این کار را در عرض چند دقیقه می‌توانند انجام دهند. ارزهای دیجیتال محدودیت مرزی نمی‌شناسند و آن‌ها را می‌توان از هر نقطه‌ای در دنیا به نقطه دیگر فرستاد.

چهارمین ویژگی امنیت ارزهای دیجیتال است. این امنیت در مبادلات درون شبکه‌ای توسط قدرت هش به اشتراک گذاشته شده توسط افراد (در سیستم‌های اثبات کار) تامین می‌شود. از طرفی سیستم رمزنگاری کلید عمومی و کلید خصوصی این امکان را به اشخاص می‌دهد که خودشان کنترل پول‌های دیجیتالشان را بر عهده بگیرند و شخص دیگری نتواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند.

پنجمین ویژگی که ارزهای دیجیتال را نسبت به پول‌‌های معمولی متمایز کرده، انحصاری نبودن آن‌هاست. افراد برای اینکه بتوانند از شبکه‌های ارز دیجیتال مختلفی مانند بیت کوین، اتریوم، لایت کوین و غیره استفاده کنند، نیازی نیست از شخص یا گروه و سازمانی اجازه بگیرند. آن‌ها می‌توانند کل تاریخچه تراکنش‌ها را دانلود کرده و خودشان بدون نیاز به کسب اجازه اقدام به ارسال یا دریافت ارز دیجیتال کنند.

انواع ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتال به جز بیت کوین را می‌توان به دو دسته آلت کوین‌ها و توکن‌ها تقسیم کرد. آلت کوین‌ها یا همان کوین‌ها هر کدام بلاک چین مخصوص خودشان را دارند. بخشی از کوین‌ها از کدهای اولیه بیت کوین ساخته شده‌اند و یا به اصطلاح فورکی از بیت کوین هستند. این‌ها با اعمال اصلاحات جزئی در متغیرهایی مانند تعداد سکه‌ها، الگوریتم استخراج، زمان ایجاد بلاک‌ها و غیره از بیت کوین به وجود آمده‌اند.

برخی کوین‌های دیگر مانند اتریوم، ریپل و ویوز شبکه خود را بدون استفاده از کدهای بیت کوین ساخته‌اند. این بلاک چین‌ها اغلب برای کاربردهای بیشتری به جز پول دیجیتال ایجاد شده‌اند.

توکن‌ها دسته دیگری از ارزهای دیجیتال هستند که بر بستر یک پلتفرم مانند اتریوم یا ویوز و ایاس ساخته می‌شوند. آن‌ها بلاک چین جداگانه‌ای ندارند و برای اجرای تراکنش‌های خود از قدرت بلاک چین اصلی کمک می‌گیرند.

توکن‌ها طی عرضه اولیه سکه یا همان ICOها در ازای تامین سرمایه جمعی به سرمایه‌گذاران اعطا می‌شوند. توکن‌ها کاربردهای مخصوص خودشان را دارند و نمی‌توان آن‌ها را به چشم یک ارز دید. خود توکن‌ها نیز به دو دسته توکن‌های اوراق بهادار و توکن‌های کاربردی تقسیم می‌شوند.

ارزهای دیجیتال مشهور

در حال حاضر بیش از ۲,۲۰۰ ارز دیجیتال در بازار وجود دارد که بیشتر آن‌ها پروژه‌های مرده یا رهاشده هستند. در طول تاریخ ۱۰ ساله ارزهای دیجیتال، برخی از آن‌ها از همان ابتدای ورود به بازار جایگاه خود را در رده‌های بالای جدول ارزشمندترین‌ها حفظ کرده‌اند.

بیت کوین

بیت کوین مشهورترین و قدیمی‌ترین ارز دیجیتال است که همیشه در کانون توجهات قرار داشته است. از زمان ساخت این ارز دیجیتال توسط ساتوشی ناکاموتو بیش از ۱۰ سال می‌گذرد و از آن زمان تاکنون جایگاه نخست را بین ارزهای دیجیتال از دست نداده است.

اتریوم

ایده اتریوم در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین مطرح شد. عرضه اولیه سکه آن در سال ۲۰۱۴ به وقوع پیوست و شبکه آن در جولای ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. اتریوم از همان ابتدا با ایده‌های نوآورانه ظاهر شد. ارز دیجیتال این پلتفرم اتر (ether) نام دارد و از اتریوم برای ساخت توکن‌ می‌توان استفاده کرد.

ریپل

ریپل پلتفرم متن‌بازی است که برای انجام تراکنش‌های ارزان و سریع طراحی شده است. این سیستم پرداختی در سال ۲۰۱۲ عرضه شد و از پول‌های رایج در شبکه خود پشتیبانی می‌کند. ریپل بر روی همکاری با بانک‌ها و توسعه سیستم پرداختی خود تمرکز کرده و کوین آن اکس‌آرپی (XRP) نام دارد.

لایت کوین

لایت کوین با هدف پرداخت‌های سریعتر، با اعمال تغییراتی بر روی کدهای بیت کوین توسط چارلی لی ساخته شد. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناخته می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین آلت کوین‌هاست.

بیت کوین کش

یکی از فورک‌های معروف بیت کوین که با اعمال تغییر بر روی اندازه بلاک‌ها در سال ۲۰۱۷ به وجود آمد. بیت کوین کش در سال ۲۰۱۸ به دو زنجیره ABC و SV تقسیم شد، به طوریکه زنجیره ABC با نام بیت کوین کش به فعالیت خود ادامه داد.

دلیل محبوبیت ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال به دلیل بازار پرنوسان‌شان، فناوری که در آن‌ها به کار رفته و همچنین ایده‌های آزادی‌خواهانه‌ای که دارند، به سرعت بین مردم به محبوبیت بالایی دست یافتند.

بازار ارزهای دیجیتال به دلیل نوپایی آن‌ها، نوسانات زیادی دارد و ممکن است در یک روز قیمت یکی از آن‌ها تا چندصد درصد رشد کرده و یا چند ده درصد ریزش کند.

فناوری به کار رفته در ارزهای دیجیتال با به کارگیری علم رمزنگاری که پایه آن ریاضیات است، امکان تقلب را از افراد می‌گیرد و سیستم‌های پرداختی را در جهت راستگویی تشویق می‌کند.

علاوه‌ بر این، جنبه آزادی‌خواهانه و کنار گذاشتن واسطه‌ها باعث شده تا افرادی که نسبت به سیستم‌های مالی سنتی بدبین بودند نیز به سمت ارزهای دیجیتال متمایل شوند.

رمزارزها از نگاه دیگر

ارزهای دیجیتالی در حقیقت ارزهایی هستند که با پروتکل‌های رمزگذاری‌شده طراحی می‌شوند و هدف‌شان کاهش تقلب و ممانعت از جعل و کلاه‌برداری ارزی است.

تکنولوژی بلاک‌چین کاربردهای بسیار زیاد و گسترده‌ای دارد و روزبه‌روز به تعداد این لیست اضافه می‌گردد. شناخته شده‌ترین کاربرد این تکنولوژی ارزهای دیجیتال یا به عبارت دیگر رمزارزها است. ارزهای دیجیتال در بستر وسیع و گسترده ی بلاک‌چین مورد تبادل قرار می‌گیرند. شناخته شده‌ترین آنها بیت‌کوین می‌باشد که از آن به عنوان پادشاه ارزهای دیجیتال یاد می‌شود.

ارز دیجیتال با عنوان‌های دیگری از جمله ارز دیجیتال کنترل نشده، کریپتوکارنسی، ارز رمزنگاری شده، ارز رمز، رمز ارز یا CryptoCurrency  نیز شناخته می‌شود.

ارز دیجیتال روند معاملات پیچیده‌ای ندارد و مهم‌تر از همه اینکه دارای نقدشوندگی بسیار بالایی است.در معاملات ارز دیجیتال که ارزها با طراحی‌های بسیار قوی رمزنگاری شده‌اند؛ واسطه‌ها بین خریدار و فروشنده حذف می‌شوند و شاهد یک معامله یک‌سویه خواهیم بود.

برای ایجاد یک حساب با ارز دیجیتال دیگر لازم نیست مشخصات خود را ثبت کنیم و یا اینکه یک حداقل موجودی در حساب داشته باشیم. چون ارز دیجیتال هیچ مسئولی ندارد و این کامپیوتر و سخت‌افزارها هستند که در نقاط مختلف جهان تراکنش‌ها را تایید می‌کنند. به همین دلیل است که می‌گویند معاملات ارز دیجیال غیرمتمرکز است و نیاز به واسطه‌ای مانند بانک و ندارد.

مهم‌ترین ویژگی ارز دیجیتال در غیرمتمرکز بودن آن است. یعنی هیچ نهاد، سازمان یا دولت خاصی، آن را تحت نظارت و کنترل خود ندارد.در نتیجه، دیگر خبری از دخالت دولت‌ها در مدیریت و پیشبرد پروژه‌های موجود در شبکه بلاکچین نیست.

داستان تولد ارزهای دیجیتال

بیت‌کوین، معروف ترین ارز دیجیتالی است که خالق آن، فردی ناشناسی به نام ساتوشی ناکاموتو است.

ساتوشی ناکاموتو اقدام به تولید و طراحی نخستین ارز دیجیتال یعنی بیت‌کوین کرد که نخستین و مهم‌ترین پول دیجیتال است و از سایر انواع این ارز بیشتر در معرض قضاوت و تحلیل قرار می‌گیرد. براساس گفته‌های تحلیلگران، زمانی که بیت‌کوین در سال ۲۰۰۹ برای نخستین بار در بازارهای جهانی ظهور پیدا کرد، ارزش آن حتی از یک دلار هم کمتر بود اما در ماه‌های گذشته حتی تا مرز ۲۰ هزار دلار هم رسید.

به هرحال تعداد ارزهای دیجیتال که از سال ۲۰۰۹ که نخستین رمز ارز تحت عنوان بیت کوین به بازار عرضه شد تا امروز به حدود ۲۳۰۰ ارز دیجیتال افزایش یافته و گویا انقلاب دیگری در حوزه فناوری‌های دیجیتال در راه است.

کاربرد ارزهای دیجیتال

بهترین و مهمترین کاربرد رمزارزهای دیجیتالی، سهولت در استفاده و امنیت بالا است. همه افراد می‌توانند به جای پول کاغذی یا کارت‌های بانکی از ارزهای دیجیتالی استفاده کنند.  خریدهای روزانه، خرید بلیط هواپیما، رزرو هتل و ثبت دامنه سایت از جمله خدماتی است که همین حالا در برخی از کشورها با استفاده از رمزارزها صورت می‌گیرد. همچنین با توجه به نوظهور بودن بازار رمزارزها بسیاری از افراد از بازار کریپتوکارنسی برای سرمایه گذاری و کسب سود استفاده می‌کنند.

برای خرید، فروش و به‌طور کلی معامله ارزهای دیجیتال باید به یک صرافی ارز دیجیتال مراجعه کنید؛ صرافی‌هایی که مجازی هستند و در قالب سایت یا اپلیکیشن موبایل فعالیت می‌کنند.

ارز دیجیتال پول‌های با امنیت بالا بوده که کاربردهای زیادی نیز دارند از جمله:

·      خریدهای اینترنتی

در ابتدا که رمز ارزها به وجود آمدند با هدف تسهیل در پرداخت‌های اینترنتی ایجاد شدند. این ارزها مانند پول‌های فیزیکی در معاملات مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در حال حاضر نیز بسیاری از سایت‌های مطرح جهان، اپلیکیشن‌های موبایل و هزاران فروشگاه آنلاین و آفلاین، امکان خرید و فروش اینترنتی با ارز دیجیتال را به روش‌های پرداخت خود اضافه کرده‌اند.

در واقع این پول هیچ فرقی با پول‌های واقعی مانند دلار و ریال ندارد. ارز دیجیتال در سطح بین‌المللی نیز توانسته جایگاه ویژه‌ای را به دست آورد. همین مساله مهم‌ترین ویژگی ارز دیجیتال است. 

از آنجایی که این ارز متعلق به کشور خاصی نیست به یک واحد پول بین‌المللی تبدیل شده است که این امکان را فراهم می‌کند از هر نقطه از جهان بتوان با نقاط دیگر مبادلات مالی انجام داد.

جنبه‌های مثبت ارز دیجیتال حتی به مراتب بیشتر پول فیزیکی شده و گسترش یافته است، به طوری که در حال حاضر از سطح پرداخت‌های اینترنتی فراتر رفته و معاملات بسیاری از سهام‌های بزرگ دنیا و داد و ستد آن از طریق ارز دیجیتال انجام می‌شود.

·      تسهیل معاملات سنگین

ارز دیجیتال چون وجود خارجی ندارد و مبتنی بر پول فیزیکی نیست بهترین گزینه برای معاملات با ارزش بالا و حجم سنگین پول است. در معاملات سنگین که هزینه جابه‌جایی پول زیاد است؛ ارز دیجیتال به راحتی می‌تواند مبادله شود.همچنین واحدهای ارز دیجیتال ارزش بالاتری نسبت به پول‌های فیزیکی دارند

·      سرمایه‌گذاری

علاوه بر کاربرد ارز دیجیتال به عنوان روش پرداخت می‌توان آن را به چشم سرمایه‌گذاری نیز دید.در حال حاضر روز به روز بر تعداد ارزهای دیجیتال افزوده می‌شود که نشان از استقبال افراد و ورود پول‌های هنگفت به این بازار است که آن را برای سرمایه ‌گذاری جذاب کرده است.

افزایش کاربران در این بازار موجب شده ارزش ارزهای دیجیتال بالا و پایین شود. وجود نوسان در هر بازاری می‌تواند آن را تبدیل به محلی برای کسب درآمد کند. در حال حاضر می‌بینیم که بازار ارز دیجیتال مانند بازارهای مالی دیگر به اتفاقات سیاسی واکنش نشان می‌دهد.

مزایای استفاده از ارز های دیجیتال

  • این ارزها برای همیشه در دسترس هستند. 
  • این ارزها  خراب نمی شوند، مفقود نشده و دزدیده نمی شوند.
  • محلی امن برای سرمایه گذاری هستند.
  • ارزش پول با این روش از دست نمی رود.
  • براحتی می توان در خرید اینترنتی از آنها استفاده کرد.
  • به علت تقاضای بالا، می توان آن را در زمانی کوتاه تبدیل کرد.
  • به عنوان سرمایه می توان از آن استفاده کرد.
  • روشی برای کسب درآمد قانونی حلال و پر درآمد است.
  • به دست آوردن آن بسیار راحت است.
  • براحتی خرید و  فروش می شود .

ویژگی های رمز ارز دیجیتال چیست؟

مهمترین ویژگی های ارز دیجیتال یا رمز ارز به شرح زیر است:

  • دیجیتالی: ارزهای دیجیتال تنها به شکل دیجیتالی و روی کامپیوترها موجود هستند. هیچ اسکنان یا سکه فیزیکی ندارد. برای رمز ارزها هیچ نوع پولی بعنوان پشتوانه در بانک های مختلف مانند بانک مرکزی وجود ندارد.
  • همه‌گیر بودن : یکی از مزایای ارزهای دیجیتال همه‌گیر بودن آن‌هاست به این معنا که هر شخصی در سراسر دنیا قابلیت بهره بردن از کریپتوکارنسی ها را دارد.
  • رمزنگاری شده: هر کاربر دارای کد منحصربفردی است که سبب پیشگیری از دسترسی سایر کاربران به اطلاعات او می شود. این عمل رمزنگاری نامیده می شود و قابل هک شدن نیست. زیرا رمز ارزها بر بستر کریپتوکارنسی هستند و رمزنگاری و مخفی شده اند.
  • امنیت بالا : معاملات رمزارز بر بستر شبکه بلاکچین انجام می‌شوند، هزاران کاربر گره‌های این شبکه را تشکیل می‌دهند و این همان چیزی است که کار هک شبکه بلاکچین را تقریبا ناممکن می‌کند.
  • حریم خصوصی : هیچ فرد یا سازمانی جز شخص شما قادر به کنترل دارایی‌های رمزارز شما نیست و شما با داشتن کلیدهای خصوصی تنها فردی هستید که امکان دسترسی به دارایی‌هایتان را دارد.
  • همتا به همتا: براساس آموزش ارز دیجیتال، رمز ارزها بصورت آنلاین منتقل می شوند. کاربران این ارزها ازطریق بانک، پی پال یا غیره باهم ارتباط برقرار نمی کنند. این کاربران بدون هیچ واسطه ای با هم معامله می کنند. بعبارتی در این دنیا هیچ ناظر شخص ثالث مورداعتمادی وجود ندارد.
  • عدم نیاز به اعتمادسازی : نیاز به اعتمادسازی به هیچ شخص یا سازمان دیگری برای نظارت یا کنترل دارایی شما وجود ندارد. اطلاعات و کنترل کامل پول هر کاربر بطور کامل تحت اختیار خود اوست.
  • غیرمتمرکز: ارزهای دیجیتال دارای سرور مرکزی نیستند. این ارزها بین شبکه ای متشکل از هزاران کامپیوتر توزیع یافته اند. از آنجایی که این شبکه ها فاقد سرور مرکزی هستند، به آنها شبکه غیرمتمرکز می گویند.
  • دارای نام مستعار: با داشتن یک نام مستعار و بصورت ناشناس می توانید رمز ارزها را معامله کنید. یعنی به منظور استفاده از رمزارزها یا به تملک درآوردن آنها نیاز به ارائه اطلاعات شخص خود ندارید.
  • جهانی: هر کشور دارای ارز مختص خود به نام فیات است و انتقال این ارزها در سطح جهانی کاری دشوار است. اما رمز ارزها در سرتاسر جهان براحتی ارسال می شوند. به همین دلیل به ارزهای بدون مرز نیز شهرت دارند.
  • عدم نگرانی از تحریم: هیچ کس نمی تواند شبکه بیت کوین را تحریم کند، حتی در صورت بسته شدن یک کیف پول برای کاربران یک کشور، کیف پول های زیادی هستند که می توان از آنها استفاده کرد.
  • سرعت : سرعت در انجام تراکنش‌ها در میان ارزهای دیجیتال یکی از امکاناتی است که می‌توان از آن برای پرداخت‌های بین‌المللی استفاده کرد. در حالی که زمان مورد نیاز برای انجام یک تراکنش بین‌المللی به چند روز زمان نیاز دارد، تراکنش‌های ارزهای دیجیتال با سرعت و در کمتر از یک روز انجام خواهند شد.
  • کارمزد بسیار پایین در مقایسه با سایر روش ها: بیشتر اوقات کارمزد انتقال کمتر از 1 دلار است.
  • امکان نقد کردن سریع: تراکنش های بیت کوین در صورتی که کارمزد مناسبی برای آنها تعریف شود، در کمتر از یک ساعت تایید می شوند.

نقاط ضعف ارزهای دیجیتال

  • از بین رفتن سرمایه در صورت از بین رفتن کلیدهای خصوصی : اگر شما کلیدهای خصوصی خود را فراموش کنید یا گم کنید دیگر به هیچ طریقی امکان بازگشت سرمایه‌تان وجود ندارد، کلیدهای خصوصی امکان بازیابی ندارند.
  • عدم وجود دانش لازم: کار کردن با بیت کوین و کیف پول های آن ساده است ولی شخص باید در کارکردن با تکنولوژی راحت باشد و حداقل ها را بداند.
  • دوستی مجرمان با ارزهای دیجیتال : ماهیت رمزارزها، اینکه حساب‌ها مخفی هستند و توسط سازمانی نظارت نمی‌شوند، گاهی تبهکاران را به سمت خود جذب می‌کند.
  • خطرات امنیتی : یک اشتباه در ارسال بیت کوین می تواند باعث ارسال مقادیر اشتباه و یا ارسال به کیف پول اشتباه شود. کارکردن با بیت کوین نیاز به دقت و هوشیاری دارد.
  • عدم ثبات : با وجود تمام خوش‌بینی‌هایی که در رابطه با رمزارزها وجود دارد، رمزارزها هنوز به استفاده‌ی عمومی نرسیده‌اند و اگر به هر دلیلی رمزارزی اعتبار خود را از دست دهد، عملا کاربردی برای شما نخواهد داشت.
  • عدم اطمینان و عدم تمایل به تغییر: برخی افراد به دلیل اینکه همواره با سیستم های دولتی و چیزهای قابل لمس سروکار داشته اند، ترجیح می دهند درگیر پارادایم قبلی بمانند و تغییر نکنند.

نحوه تهیه ارز دیجیتال

  • برنامه نویسی

ماینینگ یا استخراج: تمام تراکنش‌های شبکه یک ارز دیجیتال مانند بیت‌کوین باید قبل از انتقال توسط یک یا چند ناظر تایید شوند. این ناظرها دستگاه‌های الکترونیکی هستند که به آنها ماینر گفته می‌شود. ناظر ها با استفاده از دستگاه‌های استخراج ارز دیجیتال؛ سخت افزاری را در اختیار شبکه بیت کوین قرار می‌دهند که امنیت آن را تامین کند. این ماینرها به ازای تراکنش‌هایی که تایید می‌کنند مقداری بیت‌کوین به عنوان جایزه دریافت می‌کنند. هرچه قدر سیستم سخت افزاری یک دستگاه بیشتر بتواند درستی یک مبادله را تایید کند بیت کوین بیشتری در شبکه به وجود می‌آید و به عنوان پاداش به آن داده می‌شود.

استخراج بیت کوین به یک جریان برق مداوم، اینترنت و دستگاه‌های استخراج کننده قوی نیاز دارد. 

دیدن تبلیغ : در این روش در نرم افزار های مخصوص به ازای دیدن تبلیغ یا کاری که شرکت تولیدکننده نرم افزار می خواهد، به شما بیت کوین یا هر نوع ارز دیگری پرداخت می کند.

اجاره  ماینر : در این روش نرم افزاری یا سایت و حتی تلفنی و حضوری، شما دستگاه های ماینر را برای خود اجاره می گیرید. و بسته به قرار داد شما کل یا مقداری از استخراج ارز های دیجیتال متعلق به شما خواهد بود.

  • خرید ارز دیجیتال از صرافی‌های معتبر

خرید و فروش ارز دیجیتال چگونه است : برای این کار کافی است ابتدا یک کیف پول تهیه کنید. اما نه کیف پول فیزیکی بلکه یک کیف پول آنلاین که می‌توانید آن را به چشم یک حساب بانکی ببینید. کارکرد این کیف پول‌ها مشابه ارزهای دیجیتال بلاکچینی هستند اما هیچ ارتباطی با بلاکچین ندارند. در واقع این کیف پول‌ها یک‌سری وب‌سایت بر بستر اینترنت هستند که پول شما را دریافت کرده و معادل آن به شما اعتبار دلاری یا یورویی و یا اعتبار طلا می‌دهند که می‌توانید با استفاده از آنها از خدمات سایت‌ها و کسب و کارها استفاده نمایید.

پرفکت مانی،‌ وب‌مانی، پریمیوم ووچر و … از معروف‌ترین این کیف پول‌ها بین کاربران ایرانی می‌باشند که به دلیل پیروی نکردن از تحریم‌ها مورد استفاده کاربران ایرانی قرار گرفته‌اند.

خرید از طریق آدرس کیف پول بیت کوین که شبیه شماره حساب بانکی است انجام می‌شود. پس از تصمیم به خرید ارز دیجیتال باید به دنبال فروشنده باشید که می‌توانید از طریق افراد حقیقی بخرید و هم از صرافی‌های معتبر.

انواع تقسیم بندی ارز دیجیتال یا کریپتوکارنسی

ارزهای دیجیتال از تنوع زیادی برخوردار هستند. بیشتر آنها کارکرد و ویژگی‌های مشابهی دارند. معروف‌ترین آنها بیت کوین است. اما موارد و گزینه‌های مشهور دیگری هم در دنیای کریپتوکارنسی ها وجود دارد .

·      توکن ها

توکن ها منحصر به فرد هستند زیرا به طور معمول به عنوان رمزارز ها کار نمی‌کنند. در عوض، از آنها در برنامه های غیرمتمرکز (dapps) استفاده می‌شود. بنابراین، کاربران به جوایز، خریدهای درون برنامه‌ای، دسترسی به ویژگی های برتر و همچنین حق رأی دسترسی پیدا می‌کنند. علاوه بر این، توکن ها با داشتن و استفاده از انواع مختلف بومی dapps واجد شرایط تخفیف هستند

·      بیت کوین (Bitcoin)

بیت کوین، ترکیبی بود از خلاقیت، پشت سر گذاشتن موانع قانونی و کنار زدن واسطه‌ها در امور مالی و بانکی مختلف که تراکنش‌های مالی را در سطحی بین‌المللی مقدور می‌ساخت. به همین خاطر در مدت کوتاه ظهورش توانست توجه زیادی را به سمت خود جلب کند.

·      آلت کوین (Lightcoin)

آلت کوین ها جایگزینی برای بیت کوین است و در اصل به روزرسانی یا گونه دست کاری شده از بیت کوین محسوب می‌شوند. در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ آلت کوین وجود دارد و برخی با معرفی ویژگی های نفسگیر در جهان ما اثری برجای گذاشته‌اند. به عنوان مثال، جامعه رمزنگاری از محبوبیت لایت کوین به عنوان برادر کوچکتر بیت کوین یاد می‌کند. در واقع، این رمزنگاری بر اساس پروتکل بیت کوین تولید شده است.

با این حال، ویژگی های قابل توجه و به روزرسانی لایت کوین از دلایلی است که امروزه همچنان مورد توجه است. سایر آلت کوین های بزرگ دارای یک یا چند ویژگی مورد استفاده هستند که آنها را به یکی از مهمترین موارد اضافه شده در لیست رو به رشد رمزارز ها تبدیل کرده است.

·      ترون (Tron)

ارز دیجیتال ترون با نشانه اختصاری TRX، ارز داخلی بلاک چین ترون است. این ارز دیجیتال یک پلتفرم غیرمتمرکز مبتنی بر بلاک چین است که هدف آن ایجاد یک شبکه جهانی اشتراک‌گذاری مطالب رایگان در حوزه سرگرمی است.

به عبارت ساده، ترون از تکنولوژی بلاک چین به عنوان بستری برای توسعه بازار جهانی استفاده می‌کند که این شامل دنیای سرگرمی، رسانه و انواع محتواست.

این بدان معناست که سازمان‌های مرکزی فعلی اینترنت (که واسطه‌ای برای سازندگان نیز به حساب می‌آیند) از این حلقه خارج می‌شوند.

این ویژگی، به سازندگان محتوا این امکان را می‌دهد تا مستقیما با کاربران در ارتباط باشند و سود کار خود را از آن‌ها دریافت کنند. ارز دیجیتال رسمی ترون، ترونیکس نام دارد.

·      ریپل (Ripple)

پلتفرم ریپل یک پروتکل به‌صورت متن‌باز است که به‌منظور انجام تراکنش‌های سریع و ارزان طراحی شده است. ریپل به‌جای استفاده از سیستم ماینینگ بلاک چین، از یک مکانیزم اجماع از طریق گروهی از سرورها برای تأیید معاملات اش استفاده می‌کند.

تراکنش‌های ripple در عرض چند ثانیه تأیید می‌شوند و هزینه‌ی بسیار کمی دارند. ریپل قطعاً قصد دارد تا بر تمام معاملات بین‌المللی در سراسر جهان تسلط داشته باشد.

این پلتفرم نه‌تنها ارز دیجیتال مخصوص به خود یعنی همان ریپل (XRP) را دارد بلکه به همه‌ی افراد این امکان را می‌دهد تا از طریق این پلتفرم، ارز دیجیتال خود را در RippleNet ایجاد کنند.

·      اتریوم (Ethereum)

اتریوم نسل دوم ارزهای دیجیتال است. این ارز تازه نفس، با هدف هوشمندسازی فرایندها و ایجاد فضایی برای اجرای برنامه‌های غیر متمرکز و خودکار ایجاد شد. اتریوم در تاریخ ۳۰ جولای ۲۰۱۵ و به سرپرستی جوان ۲۳ ساله روسی، «ویتالیک بوترین» پا به عرصه ارزهای دیجیتال گذاشت.

·      استلار (stellar)

ارز دیجیتال استلار یکی دیگر از انواع رمز ارزها است که باید حتماً آن را نیز بشناسید. استلار یک شبکه‌ همتا به همتاست که همانند بیت کوین، غیرمتمرکز است.

استلار نیز مانند سایر ارزهای دیجیتال، از تکنولوژی بلاک چین استفاده می‌کند. در این شبکه‌ی غیرمتمرکز، هیچ نهادی مرکزی و تصمیم گیرنده‌ای وجود ندارد.

تمام جزئیات تراکنش‌ها در استلار، بر روی بلاک چین آن به‌عنوان یک دفترکل عمومی ذخیره می‌شوند و هر کسی قادر است این دفتر کل و جزئیات تراکنش‌ها را مشاهده کند.

·      کاردانو (Cardano)

بلاکچین کاردانو و به طبع آن رمزارز کاردانو با نماد اختصاری ADA در سال ۲۰۱۷ رسما پا به دنیای رمزارزها گذاشت. رمز ارز کاردانو چهارمین ارز در رتبه‌بندی‌های بازار رمزارزها است. بنیان‌گذار کاردانو چارلز هاسکینسون است، او یکی از توسعه‌دهندگان بلاک‌چین اتریوم بود، وی معتقد است که بیت‌کوین و اتریوم به ترتیب نسل اول و دوم بلاک‌چین هستند و کاردانو نسل سوم بلاک‌چین است که برای رفع نواقص نسل‌های پیشین به وجود آمده است.

یکی از اهداف کاردانو این است که بتواند علی‌رغم حفظ حریم خصوصی کاربران، نظارت‌های قانونی را نیز اجرا کند.

·      پولکادات (DOT)

ارز دیجیتال پولکادات با نماد DOT در ماه  May سال ۲۰۲۰ به طور رسمی راه‌اندازی شد، این رمزارز در زمان نگارش این مطلب در رتبه‌ی ۸ بازار رمزارزها قرار داشت. رشد این رمزارز با توجه به خوشبینی یا بدبینی‌هایی که برای آینده‌ی شبکه‌ی این ارز وجود دارد بالا و پایین می‌شود.

شبکه‌ی بلاکچین پولکادات در واقع چند بلاک‌چین هماهنگ را به صورت یک مجموعه در اختیار کاربران خود قرار می‌دهد.

یکی از اهداف اصلی رمزارز پولکادات تامین مالی مورد نیاز شبکه است. هر فرد دارنده‌ی رمزارز پولکادات در آینده‌ی این شبکه نقش دارد.

پروتکل استخراج رمزارز پولکادات شبیه به اثبات سهام می‌باشد.

·      بایننس کوین (BNB)

این رمزارز با نماد اختصاری BNB که مربوط به صرافی شناخته شده و محبوب بایننس است، در سال ۲۰۱۷ و با هدف تامین مالی برای توسعه‌ی این صرافی به وجود

آمد. در حال حاضر این رمزارز در رتبه‌ی سوم بازار رمزارزها قرار گرفته است.

یکی از کاربردهای بایننس کوین استفاده از آن برای پرداخت کارمزد معاملات در صرافی بایننس است، در سال اول می‌توانید تخفیف ۵۰ درصدی کامزدهای تراکنش را داشته باشید، این تخفیف در پرداخت کارمزدها سالانه نصف می‌شود پس سال دوم شما از ۲۵ درصد تخفیف کارمزد تراکنش بهره‌مند خواهید شد.

·      دوج کوین (Dogecoin)

رمزارز دوج کوین با نماد اختصاری DOGE با قیمت لحظه‌ای ۰.۵۳ سنت در رتبه‌ی پنجم بازار کریپتوکارنسی قرار گرفته است. این ارز دیجیتال در اواخر سال ۲۰۱۳ توسط بیلی مارکوس از IBM و جکسون پالمر از ادوبی و با هدف ایجاد یک رمزارز همتا به همتا برای انتقال دارایی به وجود آمد.

شاید در اوایل کار کسی انتظار شناخته شدن این رمزارز را نداشت، اما برخی از افراد شناخته شده همچون ایلان ماسک با حمایت‌های خود از این رمزارز آن را روز به روز مطرح‌تر کردند.

·      تتر (Tether)

ارز دیجیتال تتر با نماد اختصاری USDT یک استیبل کوین است و قیمت آن همیشه ثابت است. ارزش تتر همیشه وابسته به قیمت دلار آمریکا است. از اصلی‌ترین کاربردهای تتر می‌توان به انتقال راحت آن در بین صرافی‌ها و کیف‌پول‌ها اشاره کرد.

این رمزارز همچنین دارایی‌های شما را در برابر نوسانات بازار ارزهای دیجیتال در امان نگه می‌دارد.

·      فایل کوین (Filecoin)

رمزارز فایل کوین با نام اختصاری FIL در سال ۲۰۱۴  توسط Juan Benet به وجود آمد. هدف از ایجاد این رمزارز ذخیره‌ی اطلاعات به صورت غیرمتمرکز بود. درواقع شما با خرید رمزارز FIL به فضایی برای ذخیره‌ی اطلاعات خود و البته به صورت غیرمتمرکز دسترسی خواهید داشت. در صورت داشتن حافظه‌ای که از آن استفاده نمی‌کنید، می‌توانید با در اختیار گذاشتن آن در شبکه از کارمزدهای دریافتی سود کنید.

·      مونرو (Monero)

ارز دیجیتال مونرو با نماد XMR در سال ۲۰۱۴ با هدف ایجاد بستری برای پرداخت‌های سریع و آسان راه‌اندازی شد. تراکنش‌ها در شبکه‌ی مونرو کاملا غیر متمرکز انجام می‌شوند.

در بیشتر ارزهای دیجیتال همچون، بیت‌کوین، بیت‌کوین کش و خیلی از رمزارزهای دیگر اندازه‌ی بلاک‌ها در شبکه ثابت است. به عنوان مثال بلاک‌ها در شبکه‌ی بیت‌کوین یک مگابایتی هستند. یکی از دلایل عمده‌ی تاخیر در ثبت تراکنش‌ها و بالا رفتن کارمزد شبکه همین محدود بودن اندازه‌ی بلاک‎‌های شبکه می‌باشد. در شبکه‌ی مونرو اندازه‌ی بلاک با توجه به تعداد تراکنش‌ها قابل تغییر است.

·      الگورند (ALGO)

رمزارز الگورند با نماد ALGO در سال ۲۰۱۹ توسط سیلویو میکالی (Silvio Micali) ایجاد شد. شبکه‌ی این رمزارز از پروتکل Pure Proof Of Stake برای تایید بلاک‌ها استفاده می‌کند. استفاده از این پروتکل امنیت شبکه را بالاتر می‌برد.

الگورند سعی دارد با به وجود آوردن امنیت به کمک پروتکل Pure proof of stake، مقیاس پذیری و عدم تمرکز به حل مشکلات موجود در شبکه‌ی بلاک‌چین کمک کمد.

·      چین لینک (chainlink)

چین لینک با نماد اختصاری LINK در سال ۲۰۱۷ توسط سرگئی نظروف و استیو الیس به وجود آمد. شبکه‌ی chainlink به کاربران اجازه می‌دهد که اطلاعات و قراردادهای هوشمند را بر بستر بلاک‌چین ثبت کنند. یکی از اهداف شبکه‌ی LINK بر طرف کردن مشکل شبکه‌ی بلاک‌چین برای ارتباط با اطلاعات خارج از بلاک‌چین است.

 

 

امتیاز کاربران: اولین نفری باشید که امتیاز می دهد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا